Welkom!
Voorgeschiedenis & doel
Actueel
Millenniumdoelen
Over de platformleden
Teylingen Fairtrade Gemeente
Hoe kan ik meedoen?
Deelnemende bedrijven
Info bedrijven & instellingen
Links
Contact
Millenniumdoelen 2015
In het jaar 2000 hebben de lidstaten van de Verenigde Naties afgesproken om de grote problemen waarmee de wereld te kampen heeft structureel aan te pakken. De VN hebben zich acht Millenniumdoelen gesteld die in 2015 bereikt moeten zijn. De doelen zijn:
1. armoede en honger halveren
2. alle meisjes en jongens naar school 
3. gelijke kansen voor mannen en vrouwen 
4. kindersterfte verminderen met tweederde 
5. moedersterfte bij geboorte verminderen met driekwart
6. terugdringing van HIV/Aids, malaria, TBC. 
7. milieubescherming, schoon drinkwater en minder mensen in sloppenwijken
8. meer en betere hulp, minder schulden, eerlijke handel Hieronder vindt u per doel een uitgebreide omschrijving én de stand van zaken op dit moment!
Het aantal mensen dat in armoede leeft, is in 2015 tenminste tot de helft teruggebracht ten opzichte van 1990. Extreme armoede betekent dat iemand minder dan $1,25 per dag te besteden heeft. In 1990 leefden 1,8 miljard mensen in extreme armoede, oftewel 41,7 procent van de wereldbevolking.
Voortgang Millenniumdoel 1
Het aantal mensen dat in extreme armoede leeft is gedaald van 1,8 miljard in 1990 naar 1,4 miljard in 2005. Als dit tempo zich voortzet, zal een halvering van dit percentage in 2015 en dus deze doelstelling worden gehaald.
De vooruitgang is echter zeer ongelijk verdeeld over de wereld. In Oost- en Zuidoost-Azië is de armoede in een hoog tempo afgenomen. Dit is vooral toe te schrijven aan de sterke economische groei in China. Door de sterke bevolkingsgroei is echter het aantal armen tussen 1990 en 2005 in sub-Sahara Afrika met 100 miljoen toegenomen. In India leefden in 2005 20 miljoen mensen meer in armoede dan in 1990.
De kans is heel groot dat door de economische crisis miljoenen mensen weer in armoede terug zullen vallen.
In 1990 lag het percentage ondervoede kinderen (onder de vijf jaar) in ontwikkelingslanden op 33 procent. In 2006 was dit percentage gedaald naar 26 procent. Ondanks deze winst zal bij een onveranderd tempo de doelstelling niet worden gehaald in 2015. Daar komt nog bij dat als de wereldwijde economische crisis doorzet, ook de winst van de laatste jaren dreigt te verdwijnen.
Voor 2015 gaan alle kinderen in de wereld - zowel meisjes als jongens - naar de basisschool. In ontwikkelingslanden gaan miljoenen kinderen nog niet naar school. Vaak worden zij thuis gehouden om mee te helpen in het huishouden of om een bijdrage te leveren aan het gezinsinkomen.
Voortgang millenniumdoel 2
Op dit millenniumdoel is aanzienlijke vooruitgang geboekt. In 1990 ging 80 procent van de kinderen in de basisschoolleeftijd naar school, in 2007 was dat gestegen tot 88 procent. Deze stijging zien we overal.
Voor het voortgezet onderwijs liggen deze cijfers minder rooskleurig. Slechts 54 procent van de kinderen geniet in ontwikkelingslanden voortgezet onderwijs, in Sub-Sahara Afrika is dat nog geen kwart van de kinderen.
Er nog veel worden gedaan aan de verbetering van de kwaliteit van het onderwijs. Zo zijn er in veel landen onvoldoende docenten waardoor klassen uitpuilen en is er te weinig schoolmeubilair.
Bevordering van gelijke kansen voor vrouwen. Bijvoorbeeld: in 2005 gaan evenveel meisjes als jongens naar school. Dit millenniumdoel gaat over de rechten van vrouwen. Mannen en vrouwen hebben formeel dezelfde rechten. Dit is vastgelegd in internationale mensenrechtenverdragen. In de praktijk blijkt dit echter niet voldoende om achterstelling van vrouwen tegen te gaan.
Voortgang millenniumdoel 3
Het percentage meisjes dat naar de basisschool gaat ten opzichte van het percentage jongens is toegenomen van 87 procent in 1991 tot 95 procent in 2007. Vooral in Zuid-Azië is veel vooruitgang geboekt. De doelstelling van 100 procent lijkt in veel regio's gehaald te gaan worden. Wereldwijd is de politieke macht van vrouwen tussen 1990 en 2008 toegenomen. Toch spelen mannen nog steeds een dominante rol. Traditioneel werken veel vrouwen in ontwikkelingslanden in de landbouwsector en zijn zij juist ondervertegenwoordigd in andere sectoren. De positie van vrouwen in de landbouwsector is kwetsbaar, zij missen de grotere zekerheid en sociale bescherming van loonarbeid.
Millenniumdoel 4: Kindersterfte terugdringen.
In 2015 is het aantal kinderen dat in ontwikkelingslanden overlijdt voor de vijfde verjaardag met tweederde teruggebracht ten opzichte van 1990. In dat jaar stierven in de arme landen 13 miljoen kinderen.
Voortgang millenniumdoel 4
In 2007 is de kindersterfte gedaald tot ongeveer 9 miljoen kinderen. Beduidend minder dan de 12,6 miljoen kinderen in 1990 maar nog steeds onaanvaardbaar veel. Bijna de helft van de kindersterfte vindt plaats in Sub-Sahara Afrika. Het sterftecijfer daalt in deze regio maar licht: van 183 per 1000 in 1990 tot 145 in 2007. De winst is onder meer te verklaren door meer vaccinatie tegen mazelen en doordat meer kinderen vaker onder een klamboe slapen.
Het aantal vrouwen dat in het kraambed overlijdt, is vóór 2015 met driekwart verminderd ten opzichte van 1990.
Jaarlijks overlijden meer dan een half miljoen vrouwen aan de gevolgen van hun zwangerschap. In de millenniumdoelen is vastgelegd dat moedersterfte in 2015 met driekwart moet zijn teruggebracht ten opzichte van 1990. Om dit te kunnen realiseren zijn reproductieve en seksuele rechten voor vrouwen essentieel.Voortgang millenniumdoel 5
In 1990 overleden in de ontwikkelingslanden naar schatting 572.000 vrouwen aan complicaties tijdens zwangerschap en geboorte. In 2005 waren dat er nog steeds zo'n 533.000. Bijna alle moedersterfte (85 procent) vindt plaats in Sub-Sahara Afrika en Zuid-Azië.
In Sub-Sahara Afrika en Zuid-Azië is nog steeds bij meer dan de helft van alle geboorten geen arts of verpleegkundige aanwezig.
De WHO en UNICEF schrijven tenminste vier controles tijdens de zwangerschap voor. In Afrika voldoen maar vier op de tien zwangere vrouwen aan deze norm.
In Sub-Sahara Afrika ligt het aantal geboorten onder tienermeisjes nog steeds erg hoog (123 per 1000 vrouwen, dat was 131 in 1990).
Vóór 2015 is de verspreiding van HIV/Aids, malaria en andere grote ziektes stopgezet en teruggedrongen.
Sinds begin jaren '90 heeft aids miljoenen slachtoffers gemaakt, vooral in Afrika. Afgesproken is dat in 2015 de verspreiding van hiv/aids tot staan moet zijn gebracht. Ook moet in 2015 iedereen met hiv/aids hiervoor de juiste medicijnen kunnen krijgen.
Voortgang millenniumdoel 6
Sinds 1990 is het aantal besmettingen met hiv in grote delen van de wereld toegenomen. En vele miljoenen mensen zijn sindsdien aan aids gestorven. Dankzij verbeterde preventieprogramma's is het aantal nieuwe infecties de laatste jaren gedaald.
Ook is het aantal mensen dat overlijdt aan aids gedaald. Maar ook omdat mensen met hiv langer leven dan voorheen, is het totale aantal geïnfecteerden gestegen.
De voortgang in het terugdringen van malaria is moeilijk vast te stellen, omdat er weinig betrouwbare gegevens over bestaan. Per jaar sterven naar schatting 900.000 mensen aan malaria, vooral kleine kinderen. Door de distributie van met insecticide bewerkte klamboes hebben sommige landen het aantal doden als gevolg van malaria flink zien afnemen.
In 2007 overleden wereldwijd naar schatting 1,7 miljoen mensen aan tbc en waren bijna 14 miljoen mensen besmet. Toch is in de meeste regio's het aantal nieuwe gevallen van tbc per 100.000 mensen de laatste jaren gedaald. Als deze daling zo doorgaat, lijkt het millenniumdoel (op wereldniveau) in 2015 te worden gehaald. Dat geldt niet voor Sub-Sahara Afrika, waar het percentage mensen met tbc nog altijd stijgt.
Het aantal mensen dat geen toegang heeft tot veilig drinkwater is in 2015 gehalveerd ten opzichte van 1990. Verder zijn de levensomstandigheden van tenminste honderd miljoen bewoners van krottenwijken in 2020 verbeterd. Regeringen zetten zich blijvend in voor de bescherming van het milieu. Armoedebestrijding gaat hand in hand met milieubescherming. Luchtvervuiling, ontbossing en uitputting van landbouwgrond zijn directe bedreigingen voor de levensomstandigheden en gezondheid van mensen. Een duurzaam milieubeleid, o.m. bestrijding van de klimaatwijzigingen is daarom van levensbelang. De klimaat wijzigingen hebben vooral negatieve gevolgen voor de ontwikkelingslanden.
Voortgang millenniumdoel 7
Het lijkt te gaan lukken om het percentage mensen zonder toegang tot veilig drinkwater in 2015 te hebben gehalveerd ten opzichte van 1990. Het percentage mensen mét toegang tot veilig drinkwater steeg van 71 procent in 1990 tot 84 procent in 2006. Ook het deel van de bevolking in arme landen dat gebruik kan maken van sanitaire voorzieningen steeg in deze periode, van 41 naar 53 procent. De grootste winst werd geboekt in Oost- en Zuidoost-Azië. Deze regionale vooruitgang is echter niet voldoende om de doelstelling in 2015 op wereldniveau te bereiken. Vooral sub-Sahara Afrika en Zuid-Azië lopen nog flink achter. Zie voor meer informatie ook het laatste voortgangsrapport van de WHO: Progress on drinking water and sanitation (2008). Ontbossing vindt nog steeds op grote schaal plaats, ongeveer 13 miljoen hectare per jaar. Toch neemt door steeds meer nieuwe aanplant het netto verlies van bosoppervlakte af. Maar deze nieuwe bossen hebben nog lang niet de ecologische waarde van de oude, biologisch meer diverse bossen. In 1987 werd in Montreal afgesproken om het gebruik van ozonafbrekende stoffen wereldwijd aan banden te leggen. Sindsdien is in de ontwikkelde landen de productie van cfk's praktisch beëindigd. De ontwikkelingslanden lopen hier niet ver op achter. Maar ondanks deze vooruitgang zal het nog zeker tot 2050 duren voordat het gat in de ozonlaag weer hersteld is. Ondanks een efficiënter gebruik van energie in veel landen is de uitstoot van CO2 tussen 1990 en 2005 met ruim 30 procent gestegen. Dit wordt vooral veroorzaakt door de bevolkingstoename en economische groei in Azië. Hoewel per hoofd van de bevolking nog steeds veruit de meeste CO2 wordt uitgestoten in de rijke landen, vindt de meeste uitstoot in absolute aantallen nu voor het eerst plaats buiten de westerse wereld. In 1990 leefde in ontwikkelingslanden bijna de helft van de stadsbewoners in sloppenwijken. In 2005 is dat percentage gedaald tot ruim eenderde. In bijna alle regio's zijn de leefomstandigheden van sloppenwijkbewoners verbeterd. Daarmee is niet gezegd dat ook het aantal sloppenwijkbewoners is gedaald. In 1990 telde de wereld zo'n 715 miljoen sloppenwijkbewoners. Inmiddels is dat aantal gestegen tot ruim 1 miljard.
Alle regeringen in de wereld zetten zich in voor armoedebestrijding en maken heldere en eerlijke afspraken over goed bestuur en rechtvaardige handel. Er komt een oplossing voor het schuldenvraagstuk en rijke landen zorgen voor meer en betere hulp.
Dit millenniumdoel gaat over de manier waarop de rijke landen ontwikkelingslanden kunnen helpen met het behalen van de andere millenniumdoelen. Bijvoorbeeld door meer fairtrade/eerlijke handel, geld voor ontwikkelingssamenwerking, schulden te verlichten en door het wegnemen van handelsbarrières. Hierdoor krijgen de arme landen meer mogelijkheden hun producten te exporteren naar de rijke landen.
Veel medicijnen zijn in ontwikkelingslanden te duur of onvoldoende voorradig. Daarom is afgesproken dat in samenwerking met de farmaceutische industrie er meer betaalbare medicijnen beschikbaar moeten worden gesteld.
Moderne communicatiemiddelen als mobiele telefonie en internet zijn van groot belang voor de ontwikkeling in arme landen. Hiermee kunnen mensen eenvoudiger aansluiting vinden op de wereldeconomie. In samenwerking met het bedrijfsleven moet dan ook worden gewerkt aan een betere beschikbaarheid van deze middelen.
Voortgang millenniumdoel 8
Veel ontwikkelingslanden hebben vanaf midden jaren '90 een betere toegang tot de westerse markten gekregen. Driekwart van hun export kwam in 2004 belastingvrij de ontwikkelde landen binnen. Acht jaar eerder was dat nog maar de helft. Inmiddels ligt dat percentage op bijna 80%.
Na een daling begin jaren '90 steeg sinds 1997 de omvang van officiële ontwikkelingshulp tot een bedrag van 120 miljard dollar in 2008. Maar terwijl de rijke landen herhaaldelijk hebben beloofd tenminste hieraan 0,7 procent van het bruto nationale product uit te geven, is het gemiddelde onder de 0,3 procent gebleven. Slechts vijf landen voldoen aan de door de VN vastgestelde norm van 0,7 procent, w.o. Nederland.
De toegang tot een aantal belangrijke medicijnen is de afgelopen jaren flink verbeterd. Ook is de prijs van veel medicijnen gedaald. Toch zijn er wereldwijd nog steeds miljoenen mensen die het zonder deze medicatie moeten stellen.
Het aantal mobiele telefoons en internetaansluitingen is de laatste jaren ook in de ontwikkelingslanden flink gestegen. Desondanks is de kloof met de ontwikkelde landen ook op dit gebied nog heel groot.
